Generał Kodo Inzleds pisze:Szanowni Jedi. Mamy nadzieję, że ta wiadomość dotrze do Was w rozsądnym czasie. Przekazujemy ją panu Ileyburowi, reprezentantowi planety Umbara. Ufamy, że wasi nowi przyjaciele mają do Was dane kontaktowe i będą w stanie dostarczyć tę wiadomość do celu.
Państwa przyjaciel, Rycerz Jedi, Daesu Park, został bestialsko zamordowany podczas swej wizyty na naszej ojczyźnie. Pragnę złożyć szczegółowy raport z wydarzeń. Mniemam, że są państwo zainteresowani wszystkimi detalami tej tragedii.
Pan Park został zaproszony przez nas do Pałacu Królewskiego ze względu na zapowiadaną misję dyplomatyczną. Pragnęliśmy zaaranżować spotkanie między panem Parkiem, a starymi weteranami naszych wspólnych kampanii w celu przyjaznej wymiany informacji po latach między dawnymi przyjaciółmi. W tym czasie, gdyż na terenie Pałacu nie wolno zatrzymywać obcych maszyn na dłużej, niejaki pan Zosh Slorkan oraz pośrednik naszej wiadomości, pan Ileybur, udali się do lądowisk w Mieście Iziz.
Wizyta pana Parka została przerwana przez brutalny, bestialski atak. Na teren okolic Pałacu przemycony został niezwykle silny i toteż z pewnością niezmiernie drogi generator tarczy energetycznej. Sprzęt posłużył wygenerowaniu pola odcinającego terytorium dziedzińca Pałacu od ingerencji zewnętrznej. Sprzęt ten zaczął też zaburzać komunikację. Nasi żołnierze przed Pałacem zostali bestialsko zaatakowani przez dwa droidy bojowe klasy, jakiej Onderon dotąd nie widział. W trwającej raptem 41 sekund strzelaninie, czwórka żołnierzy została okrutnie zamordowana, piąty szczęśliwie ocalał mimo dramatycznych ran - pomimo postrzału w klatkę piersiową, przetrwał dzięki pancerzowi, choć wymagał przeszczepu cyber-płuca. Obecni w Pałacu znamienici weterani obu wojen onderońskich udali się do podziemnego bunkra, z pewnością dobrze znanego wciąż podobno pracującej Mistrzyni Jedi Vile - tam, gdzie niegdyś walczyła z głowami totalitaryzmu Agentów. Mistrz Park wybiegł na zewnątrz i okrążył teren. Droidy ukryły się w tym czasie przyczepione repulsorami do sklepienia terenu. Prawdopodobnie oceniając teren i programując dalszy atak. Potem pognały za Mistrzem Parkiem, gdy ten wrócił do środka pałacu. Zabunkrowany dawny oficer, obecnie pracownik dyplomatyczny, pan Tarni, wykrzykiwał o tym do pana Parka przez lokalną sieć, dopóki sygnał jeszcze działał, oglądając to z kamer w bunkrze. Mistrz Park zawrócił i udał się do walki z maszynami na dziedzińcu. Suma jego okrążenia wyniosła 1 minutę, 4 sekundy.
W krótkiej strzelaninie na zewnątrz, trwającej 2 minuty i 36 sekund, pan Park został dotkliwie poraniony. W tym czasie do Pałacu zaczęły przedostawać się nasze wojska i zmierzać do prób przebicia bariery energetycznej. Na miejscu znalazły się pierwsze grupy. Podczas strzelaniny z wnętrza Pałacu do walki dołączyła pojedynczo trójka naszych żołnierzy. Dwóch z nich zginęło w heroicznej próbie wsparcia mistrza Parka za cenę swojego życia.
Ranny Mistrz Park udał się z powrotem w głąb pałacu, przy pomocy naszego dzielnego żołnierza, który wcześniej w biegu na zewnątrz pobrał z pałacu dwa emitery terenowych pól siłowych, których użył do opóźnienia wroga. W trakcie ucieczki-potyczki trwającej 2 minuty i 6 sekund, mistrz Park został trafiony ładunkiem wybuchowym, a nasz żołnierz postrzelony, straciwszy nogę. Kolejne 41 sekund ataku mistrz Park, ciężko ranny, potencjalnie umierający, czołgał się w kierunku sali centralnej, po drodze używając miecza świetlnego do uszkadzania systemów wrót aby spowolnić pościg. W międzyczasie prowadził chyba próby samo-opatrywania. Droidy bezlitośnie dobiły naszego bezbronnego, krytycznie rannego żołnierza i używały jego zwłok do testowania przejścia, badając prawdopodobnie czy mistrz Park nie zastawił pułapek przy wrotach. W sali centralnej mistrz Park użył konsol biurka, aby zablokować główne wrota i wydać kolejny sygnał alarmowy. Wykonał oględziny biurka i szyby. Droidy spędziły następne 14 sekund rozstrzeliwując drzwi ze swojej broni. Po ich wejściu, pan Park krył się za biurkiem. Doszło do dalszej wymiany ognia, która potrwała 23 sekundy. Pan Park został śmiertelnie postrzelony i zginął na miejscu. Droidy rozstrzelały szybę i uciekły. Nie próbowały udać się do bunkra. Suma tego czasu od początku strzelaniny z panem Parkiem wyniosła 360 sekund – równe 6 minut. Suma czasu od początku pierwszych strzałów do naszych poległych żołnierzy – 465 sekund; 7 minut, 45 sekund.
Po kolejnych 13 sekundach od tego czasu, nasze siły zgromadzone pod pałacem były już znaczne i wyposażone w prawdziwe działa, toteż pole siłowe zostało sforsowane, a generator eksplodował. Jego przeładowanie i zniszczenie pozostawia nas bez materiału dowodowego co do pochodzenia tego sprzętu. Droidy w tym czasie zbiegły oknem. Nie odnaleziono ich.
Ciało pana Parka jest w bardzo złym stanie. Oczywiście możemy przechować jego zdewastowane szczątki doczesne do pochówku, zaznaczając takowy tragiczny stan.
Pragniemy zaznaczyć, że obecnie Pałac Królewski, gdy Onderonem rządzi Rada Planety, pełni funkcje zaledwie reprezentatywno-muzealne. Nie jest to placówka z militarną obstawą przygotowaną na atak terrorystyczny klasy dwóch droidów miary najlepszych z yuuzhańskich wojowników. Gdyby każdy tego rodzaju budynek miał obstawę zdolną do odparcia tego typu ataków, nasza planeta nie miałaby ludzi w służbach na codzienną pracę, ani sprzętu na cokolwiek ponad działa i pola siłowe przeciw takim zagrożeniom. Zapewniliśmy regularną ochronę typową dla takich obiektów i takich spotkań. Nie widzimy winy po swej stronie, zwłaszcza w sytuacji, gdy poza panem Parkiem, to siedmiu naszych niewinnych żołnierzy, w tym ci którzy świadomie oddali życie za „potomka” swoich bohaterów, już nie zobaczy rodzin. Zaznaczamy to z ostrożności dyplomatycznej.
Na ten moment teorie zespołu śledczego wydadzą się państwu oczywiste – atak był skoncentrowany na panie Parku. Przesłuchania pana Ileybura pozwoliły stwierdzić, że podczas wyprawy mieli państwo liczne opóźnienia spowodowane długą kontrolą przez flotę patrolową Sojuszu Galaktycznego i późniejsze bardzo liczne opóźnienia nadprzestrzenne. Istnieje szansa, że z powodu tych ogromnych czasowo komplikacji, na jakimkolwiek etapie państwa przeciwnicy militarni/polityczni/inni dowiedzieli się o tym przelocie i z jakichkolwiek źródeł, mogli mieć czas państwa wyprzedzić. To grupa o niesłychanych środkach i możliwościach, patrząc po potędze technologicznej, która zapewniła im osiem minut tego bezkarnego terroru. Mniemamy, że nie jesteśmy w stanie tej grupy odnaleźć ani dostarczyć państwu rzetelnych informacji. Po śmierci pana Parka, droidów prawdopodobnie nie ma już na terenie systemu Japrael. Oczywiście śledztwo będzie kontynuowane i każdy dowód zbadany, ale jesteśmy logicznie sceptyczni.
W tej dramatycznej sytuacji musimy uprzejmie odmówić dalszych pertraktacji. Z całą pewnością doskonale rozumieją państwo, czemu byłby to bardzo zły dla wszystkich czas na nowy kontakt po dekadzie. Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli nie będą państwo stawiać nas wszystkich w trudnej sytuacji i wracać do tego wątku. Nie jesteśmy w pozycji, w której możemy sobie pozwolić na budowanie nowych kontaktów od zera z partnerami spoza Sojuszu Galaktycznego, o bardzo trudnej pozycji i kontrowersjach. Onderon jest małą, ledwie dziesięciomilionową planetą, która musi dbać o bezpieczeństwo i zaufanie, pewność że współpracuje z partnerami o wspólnych wartościach i identycznych zasadach na scenie polityki międzygwiezdnej, z przewidywalnością i zaufaniem. Nie jesteśmy w pozycji do jego budowania. Bardzo nam przykro. Szczerze kibicujemy, żeby znaleźli państwo dla swych umbarańskich przyjaciół dobrych partnerów dyplomatycznych i żałujemy, że obecne czasy kategorycznie nie pozwalają nam tego zaoferować.
Składamy najszczersze kondolencje. Życzymy powodzenia, gdziekolwiek się teraz państwo znajdujecie. Niech „Moc” będzie z wami.
