Tulkkin - Zatwierdzone

Punkt składania aplikacji - stale otwarty.
Regulamin forum
Przy składaniu podania należy wykorzystać wzór pojawiający się przy zakładaniu nowego tematu w tym dziale. Można go pobrać jednak także ręcznie, z tego tematu.

Bezwzględnie proponujemy także zapoznanie się z tym tematem z największą dokładnością, wliczając w to lekturę Regulaminu.

Tulkkin - Zatwierdzone

Postautor: Tulkkin dodano: 19 wrz 2019, 18:13

1. Informacje bazowe
a. Imię: Bartek
b. Wiek: 24
c. Zainteresowania/Hobby: piłeczka nożna, teraz też nieźle poszło naszym biało-czerwonym na mistrzostwach świata w kosza to i tym zacząłem się interesować po trochu, tak to motocykle, Gwiezdne Wojny, fantastyka, opowieści sci-fi
d. Kilka zdań o sobie i swoim charakterze: Więc dalej staram się być spokojny i wyluzowany, jednak łatwo stresuję się różnymi pomyłkami i staram się naprawiać błędy od razu. Mam milion pomysłów na siebie na minutę, dużo osób mówi że jestem marzycielem, ale czuję że wreszcie gdzieś tam osiągnąłem jakąś stabilność.
e. Kontakt:
- email - bogoniasty@gmail.com
- steam - klasyk slorg

2. Scena RP/RP w JK3
a. Formy rozgrywki: RP W grze Star Wars Jedi Academy
b. Organizacje/Grupy: Szlakiem Jedi
c. Staż: od stycznia 2019 z przerwami
d. Powód zakończenia gry: śmierć Ulfura


3. Postać
a. Imię i nazwisko: Tulkkin
b. Wiek: 24 lata
c. Pochodzenie: Rodia
d. Rasa: Rodianin
e. Wygląd: Szczupły Rodianin, nie wyróżniający się praktycznie niczym od przeciętnego przedstawiciela tej rasy. Kolor jego skóry jest jasnozielony. Wielkie, świecące oczy Tulkkina są w niemalże ciągłym ruchu. Rodianin porusza się bardzo szybko, widać że wkłada mnóstwo energii we wszystko co robi.

f. Historia:

25 ABY
Przymknąłem oczy zaciągając się mocno zapachem z kubka. Caf pomieszany z mlekiem Kuul. O cholera. Zapach dzieciństwa, kojarzył mi się tak bardzo z dziadkiem, który zawsze z tego samego kubka popijał gorący caf, opowiadając przy tym przeróżne historie o bohaterach Rebelii, o Rycerzach Jedi, o walecznych wojownikach, którym nie straszne były żadne przeszkody, ani żadna bestia. Uwielbiałem te historie, zwłaszcza o Jedi, dziadek zawsze o nich opowiadał super historie, po których bawiłem się godzinami moimi figurkami udając, że to Rycerze Mocy.
A niech mnie... Zaśmiałem się do siebie. Zawsze kiedy lecimy po materiały budowlane na Rodię to dopadają mnie wspomnienia. Choć od mojej przeprowadzki minęło już kilka dobrych lat, to cały czas wydaje mi się, że znam swoją mieścinkę jak własną kieszeń, jakby nie było tutaj się urodziłem.
Wziąłem jeszcze parę mniejszych łyków i wróciłem do trzech osób, które jak ja zajmowały się pilotowaniem naszego transportowca typu Custom. Podróże nie należały do najszybszych i najprzyjemniejszych, ale ojciec uznał że: ''lepszy taki, niż kilka pierdkowatych frachtowców''. Cóż, jego firma.
Nasz lot na Rodię, miał być jednym z ostatnich, ojczulek podobno podłapał dobry kontrakt na Mirialu, gdzie składowanie całego towaru oraz maszyn będzie tańsze. Ja w każdym bądź razie wiedziałem, że to był ostatni lot tym transportowcem dla mnie. Po tym zleceniu planowałem zgłosić się do armii Nowej Republiki, a przez znajomości taty miałem wysokie szanse na dostanie się do sił powietrznych. Od zawsze kręciło mnie latanie, podróżowanie w kosmosie, a jak mogę robić to co lubię i dodatkowo przyczyniać się do bezpieczeństwa w galaktyce tak jak Jedi i inni bohaterowie, to czemu nie?
Pamiętam, jak lataliśmy z mamą do ojca na Manaan, na kilka dni, ja byłem jeszcze małym smrodem, ale widziałem jak mama się stresowała podróżą, dlatego chciałbym coś z tym zrobić. 
Po naprawdę nudnej i ciągnącej się w nieskończoność tym szajsem drodze, dotarliśmy. Mieliśmy dwa, góra trzy dni aby załadować pozostałość. Podczas pracy widziałem u chłopaków zmęczenie pogodą, były naprawdę ciepłe dni, nawet jak na Rodię. Ja muszę przyznać, że przebywając zdecydowaną większość czasu na Manaanie czy też na statku, momentami sam miałem problem. 
Wszystko poszło nam całkiem szybko i sprawnie, ale każdy był ostro styrany, więc nawet nikt nie myślał o świętowaniu. Walnąłem się na swój materac z nadzieją na szybki sen. Przyśniło mi się moje dzieciństwo, to jak dziadek pomagał mamie w domu, jak ja po szkole musiałem czekać często kilka godzin, zanim po mnie przyjechali. We śnie wszystko było takie realne, tata który raz na jakiś czas przyleciał do nas na Rodie, czy my też w drodze, aby go odwiedzić i spędzić razem czas.Jednak najdziwniejsza część snu była wtedy, kiedy pakowaliśmy się już, aby przeprowadzić się do taty na Manaan. Wszystko wyglądało dokładnie tak samo, dużo mieszanki stresu z radością, jednak moment kiedy wzbiliśmy się w powietrze, kiedy oddalaliśmy się od planety, a Rodia nagle jakby zaczęła... Jęczeć? Zacząłem słyszeć czyjeś płakanie, koszmarne jęki. Przecież czegoś takiego nie było! Co jest? Poczułem mocne szarpnięcie, które na moje szczęście wybudziło mnie z tego koszmaru. To był Yinnlk, mój dobry znajomy Kel Dor. Powiedział, że majtałem głową na lewo i prawo, stękając jakby mnie ktoś dźgnął wibroostrzem. Napiłem się wody, która leżała w butelce obok mnie i szybko połączyłem fakty. Mam takie sny dosyć często od jakiegoś roku, nie wiem co z tym zrobić, a nie chce mi się chodzić do jakiegoś psychologa, nie mam czasu, a znając życie powie że coś biore i już. Czułem się dosyć chujowo przez większą część podróży na Manaan, przez to że w tych pojawiających się co jakiś czas koszmarach, krzyki na końcu wydają się być coraz głośniejsze i jest ich coraz więcej. 

Kilka dni później.
Dopiłem zimny już caf i wyszedłem z mieszkania. Cholernie się stresowałem, ponieważ tata umówił spotkanie z jakimś kapitanem z Nowej Republiki z punktu rekrutacyjnego na Manaanie. Ostatnio jak o tym myślałem, to byłem pewien, że wszystko będzie dobrze, a teraz denerwowałem się. Nie wiedziałem co będę musiał mówić, jakie będą pytania.
Ja pierdole! Dokumenty... No i co teraz, wrócić się czy co?
Stałem już przed kantyną, w której miało odbyć się spotkanie i stałbym tak pewnie jeszcze dobre pięć minut zastanawiając się co robić, gdyby nie człowiek wychodzący z kantyny i otwierający drzwi, tak że kilka stolików mogło mnie zobaczyć, w tym stolik przy którym siedział mój tata oraz ów kapitan. Kurwa, pomachali do mnie, szybko zebrałem się w sobie i podszedłem. 
Kapitan Jarrep, szef sztabu poborowego Nowej Republiki mocno uścisnął moją rękę, o wiele mocniej niż mój staruszek obok którego usiadłem. Bez owijania w bawełnę kapitan powiedział, że trwa rekrutacja do wojska i słyszał od swojego dobrego przyjaciela, czyli mojego starego, że mam prawdziwy talent do pilotowania i dużo doświadczenia pomimo tak młodego wieku. W tym momencie nie wiedziałem, czy powinienem przytaknąć czy nie... Otóż oficjalnie wszystkie kursy pilotażu ukończyłem pięć miesięcy temu i regularnie latam w firmie budowlanej mojego staruszka, ale zdecydowanie wcześniej latałem czy to z nim, czy z jego ludźmi którzy dużo mnie nauczyli i pozwalali często na pilotaż. A chuj tam, przemilczałem. Po przedstawieniu mi oferty finansowej, jakichś tam korzyści, zostałem poproszony o wyjaśnienie mojej motywacji.
Cóż, podróże kosmiczne od małego gdzieś mi tam towarzyszyły przez to, że ojciec pracował na innej planecie, polubiłem to, czułem się dobrze siedząc na różnych promach, frachtowcach. Natomiast, jeśli chodzi o Nową Republikę i wojsko, to chciałbym zdecydowanie móc zapewnić bezpieczeństwo otaczającym mnie znajomym, rodzinie, a jeśli przy tym mogę pomóc większej ilości osób, to chcę. Nie umiem tego inaczej wyjaśnić, jakoś no od zawsze mama wpajała mi swoje morały, ukształtowała u mnie tą chęć niesienia pomocy, dbania o bezpieczeństwo i tak mi zostało.
Chciałem dodać, że również moim marzeniem jest aby stać się bohaterem galaktycznym jak Jedi, ale to już nie były te lata, oraz to była zbyt oficjalna rozmowa aby mówić coś takiego.
Przekonałem co do siebie kapitana. Po krótkiej rozmowie zostałem zaproszony na szkolenie, które odbywało się na specjalnej stacji Nowej Republiki. Miałem się stawić nazajutrz z dokumentem potwierdzającym tożsamość oraz powołać się na Kapitana Jarrepa w punkcie rekrutacyjnym. Ciężko mi było zasnąć, pomimo tego że do późna siedziałem z rodzicami. Dużo się działo w mojej głowie, cieszyłem się, czytałem przeróżne artykuły na temat bohaterów Nowej Republiki, przecież to też mogę być ja za jakiś czas! 
Przebudziłem się. O ja pierdziele... Zasnąłem na krześle przed kompem. Na szczęście obudziłem się chwile przed alarmem, który ustawiłem od razu po spotkaniu wczorajszym. Spakowałem się szybko, zjadłem śniadanie razem z rodzicami. Staruszek zażartował, że jak będzie mi źle to żebym leciał na Mirial, tam się będą przenosić w najbliższym czasie. W sumie szkoda, Manaan bardzo mi się podobał, ale cóż, ja dzisiaj zaczynam swoją podróż. 
Po czułych pożegnaniach wyszedłem z jedną myślą. Idę. Idę zostać bohaterem.

28 ABY Mirial
Jeszcze tylko odstawić tych do hotelu i mogę lecieć na strzelnicę.
W sumie, może nawet dziś złożę wypowiedzenie, wkurwia mnie już ten Wixtol Hotel, serio tak mnie na kasę nie dymała nawet Nowa Republika, czy teraz... Sojusz Galaktyczny, chociaż odszedłem jeszcze przed zmianą... Tak bardzo nie mogłem się odnaleźć, kapitan próbował naprawdę pomóc mi jak mógł, do tego stopnia że po kilku symulacjach, szkoleniu i może z jednej akcji, spadłem do eskorty i transportu. No nie ogarniałem kompletnie wojska... A chuj tam, w każdym bądź razie... No, walę ten hotel, poproszę Vacastusa o większy etat na strzelnicy, może da radę. 
O nie, znowu to puszczają. No przysięgam, że jak na 20 minut lotu, słyszę ten kawałek już z szósty raz. Chociaż osobiście lubię rap to mirialański jest tragiczny. Co to za zwrotki? Zresztą, walić.
Zaparkowałem pojazd po kilku minutach i otworzyłem drzwi dla osób, które wynajęły taksówkę hotelową. Nawet nie liczyłem na jakiś napiwek.
Poszedłem do biura gdzie wszyscy fałszywie się zaczęli do mnie uśmiechać mijając mnie, zapukałem do drzwi mojego szefa. Serce mimo wszystko zaczęło walić mi trochę mocniej. Wszedłem po chwili i wyznałem, że chcę odejść z pracy jako taksówkarz hotelowy jak najszybciej. W tym momencie serce zaczęło walić jeszcze szybciej. Kurwa, a jaki ja mam okres wypowiedzenia? Cholera jasna. Na szczęście mój szef był jedną z nielicznych spoko osób w firmie i ogarnął to tak, że nie będę musiał już więcej pokazywać swojego ryjka tutaj. Kozacko, wolę już pracować więcej na strzelnicy bo tam serio jest mega spokój, mało ludzi i sam mogę sobie postrzelać, poużywać asortymentu.
Teraz, oby się jeszcze udało wskoczyć na większy etacik.

31 ABY
Wróciłem na chatę lekko styrany. Wracając zaszedłem jeszcze tylko po jakieś piwerko, aby wieczorkiem usiąść sobie do gry. Zrobiłem sobie ''coś z niczego'' do jedzenia z nadzieją, że zawartość lodówki nie była w jakimś kiepskim stanie. Zjadłem, miskę pyrgnąłem gdzieś obok łóżka na którym się położyłem.
Kurwa. Westchnąłem głośno wpatrując się w ścianę przy łóżku. Czy kiedyś mi coś wreszcie wyjdzie? 
Ciężki miałem okres. Jakiś czas po tym jak na strzelnicy udało mi się wywalczyć większy etat, szef uznał że ma lepszy potencjał na moje miejsce, a ja tylko marnuje naboje i mnie wyjebał. Długo nie mogłem znaleźć roboty, więc wybrałem ostateczność. Skierowałem się do starego, choć bardzo nie chciałem tego robić i nie przez to że mój tata był jakimś tyranem, czy coś... Wręcz przeciwnie, cały czas czułem wsparcie w nim, ale po prostu chciałem udowodnić, że poradzę sobie na własną rękę. Chciałem to udowodnić sobie, jemu no i Jenn, która zostawiła mnie zaraz po tym jak mi nie wyszło na strzelnicy.
Ja pierdole. Czasami mi smutno, że tak wyszło, była spoko dziewczyną, sprawiała że zapominałem o tym jak zjebałem swoją szansę na zostanie bohaterem, o którym tyle kiedyś marzyłem... Jak tak zwyczajnie potrafiła nakłonić mnie do tego abym dalej marzył o Rycerzach Mocy z opowiadań dziadka, o bohaterach, o komandosach.
Cóż... Koniec końców uznała, że nie zbuduje ze mną przyszłości i nie chciała czekać w nieskończoność aż ogarnę siebie i przyzwoitą pracę. Liczyłem, że może się jeszcze jakoś nam ułoży, ale no nie chciałem też jej trzymać na siłę. Miała swoje cele i plany. Beze mnie...Było ciężko. Naprawdę po rozstaniu z nią było mi cholernie ciężko. Wróciły moje zdołowane myśli, niechęć do wszystkiego, no ale nie wiedziałem co mam zrobić, więc poszedłem po pomoc do rodziców i tak wyszło, że znowu robię dla staruszka. 
Rozmyślając tak nad tym wszystkim stałem się mega śpiący, oczy zamykały mi się co chwila i nie wiedząc kiedy po prostu zasnąłem. 
Następnego dnia, poleciałem jak zwykle do małego biura mojego staruszka, zająłem swoje miejsce przy biurku obok niego i odpaliłem system, aby ogarnąć finanse, a tu nagle wpada on śmiejąc się cholernie głośno. Najebany? 
Nie miałem nawet czasu, aby go o to zapytać bo szarpnął mnie tak, że wstałem i oznajmił, że dzięki swoim znajomością udało mu się wygrać bardzo dobry przetarg i że dostaliśmy mega spory kontrakt na budowę średniego osiedla na planecie Hakassi. Z początku trochę się wkurwiłem, będzie więcej papierkowej roboty przez jakiś czas, ale kiedy tatko oznajmił że będę latał frachtowcem z mniejszymi zapasami dla ekipy, potrzebnych czy to do budowy czy do po prostu jakiegoś tam ich funkcjonowania to też zacząłem się śmiać jak najebany! Wreszcie jakaś poważna zmiana, latanie, znowu przygoda. Może i nie taka o jakiej od zawsze marzyłem, ale znowu mogę latać! 
Dopiero wracając do swojego domu wieczorem, po spokojniejszej analizie wszystkiego, uznałem że będę latać owszem, ale i przyczynię się w jakimś stopniu do czegoś dobrego. Budowa osiedla na Hakassi, według informacji od taty planeta była nieźle zniszczona przez wojnę, a dzięki mnie... Będziemy mogli zrobić coś dla tych ludzi. 
Uśmiechnąłem się. Tak dawno tego szczerze nie robiłem, że czułem na sobie wzrok wszystkich osób, które mnie mijały.

4. Informacje dodatkowe
a. Czego szukasz w RP w organizacji i co jest dla Ciebie w grze najważniejsze?
- Dużo zabawy, fajnych emocji i frajdy doświadczyłem grając wcześniej i po prostu chcę dalej kontynuować podróż w świecie Gwiezdnych Wojen z grupką ludzi z którymi się rozumiem :D
b. Skąd dowiedziałeś się o organizacji?
- Byłem członkiem grupy jakiś czas, a wcześniej z grupki na facebooku :)

Obrazek
Tulkkin
 
Posty: 71
Rejestracja: 11 wrz 2018, 14:09

Re: Tulkkin

Postautor: Fell Mohrgan dodano: 20 wrz 2019, 3:01

Pozwolę sobie rozpocząć od pół-dygresji w kwestii tego, jaki z Ciebie gracz, a przynajmniej jaki byłeś z Ulfurem. Ulfur wg mnie prezentował sobą wiele poważnych zalet, na czele z byciem postacią, z którą bardzo łatwo było się utożsamiać. Ulfur był wyjątkowo naturalny i ludzki. Nie była to postać ani trochę przesadzona. Ulfur był gościem, jakiego spodziewałbym się odnaleźć również w naszym świecie w mniej sci-fi wersji. Była to osoba bardzo przyziemna, w słownikowym i pozytywnym znaczeniu tego słowa. Bardzo łatwo było czuć tą postać. Była bardzo normalnym gościem, w całokształcie pozytywnym, fajnym, czasem wkurzającym, czasem nieporadnym, czasem imponującym, czasem żałosnym, to była dla mnie prawdziwa osoba, która odnajdywała się różnie i z różnymi emocjami zależnie od sytuacji i tematyki. Ulfur był dla mnie pewnym wyznacznikiem postaci miodnie naturalnej. Oczywiście miałeś swoje koszmarne momenty. Nigdy nie zapomnę odbioru zakupów w Skoth, przy których każda minuta gry była potworną męką i jakimś szczytem drewna, bywały dyżury przesiadziane przez Ciebie na kompletnym afk xD Jednakże zapewne większość się zgodzi, że gdy miałeś dobry dzień, Ulfur był naprawdę topową, udaną postacią. Ulfur był nienachalnie kiffarsko-mirialański. Miał tam związki, miał tam znajomości, wspominał o tych światach. Widać było, że to postać, która z tych kręgów jest, ale nie waliła w oczy esencją tych środowisk. I bahdzo dobrze, bo w końcu wychowywała się tam tylko pół na pół. Miała bardzo żołnierski, praktyczny attitude. To była naprawdę dobra i przemyślana kreacja, a że miałeś słabsze dni, a nawet koszmarne dni, tego zdecydowanie nie zmienia. Umiesz kreować postać, fin.

Pewnym mankamentem, jak na ironię tego, że zaletą Twojej kreacji był ogromny naturalizm, był pewien przesadyzm. Dajmy na to, ta akcja, w której Ulfur zaliczył zgona. Możesz powiedzieć, że Ulfur taki był, by tak zrobił... well... meh. Osobiście bardzo nie lubię takiego podejścia przy odwalaniu przez postać samobójczych durnot. Z naciskiem na “samobójczych”. Weź Fella, wrak, zombie, on uważa, że jego życie jest skończone, że jest po nim, on nie ma już po co żyć, Jedajuje bo [do poznania IC, wystarczy przykładu xD] ale sam na sam z gównem, ma zwykłe odruchy obronne. Instynkt przetrwania jest zaburzony tylko w naprawdę skrajnych przypadkach. Możesz grać typeczka, który ma buntownicze reakcje, łatwo się stawia, łatwo się burzy, reaguje na nacisk jeszcze gorzsym naciskiem, jak w sytuacji z nawijaniem całej bazie jak to pierdzielić Redge’a i w rzyć z nim i to było ŚWIETNE imo, to była świetna frustracja, świetnie zagrane. I takie rzeczy są na przykład mega. Ale takie kwestie charakterowe końćzą się z dosłownym nożem przy gardle. Chcemy żyć, chcemy przetrwać. Ma to każda zdrowa istota. Ulfur nie był zaburzony, ani uwsteczniony umysłowo. Miał ciężki charakterek i to wszystko. To jak zginął, nie było, jak często ludzie mówią w takich sytuacjach, "głupie, ale postać by tak zrobiła". Zrobiłaby, gdyby była chora. Ufufur nie był xD Jeśli Ty wiesz, że coś jest durne i samobójcze i bez sensu, to Twoja postać też, chyba że jest naprawdę skrzywiona do stopnia klinicznego. Z trudnego charakterku i durnego podejścia można nazwyzywać szefa w robocie i odwalić akcje kończące się dyscyplinarką i policją (vide akcje z Redgem, super zagrane), z odstrzeloną nogą no kurła niezbyt (CK Ulfura).

Oczywiście to co opisałem, to zły finał dobrej postaci. Powtórzę się. Umiesz kreować postać, fin. Wiesz co robisz 99% czasu.

Okay. Czytając tą historię, nie patrzę na to, jakie zdolności do gry tutaj przekazujesz, jaką zdolność kreacji i takie tam. Wiem, jak grasz, co umiesz, mam o tym dobre zdanie, nie umiem wyszukiwać w lekturze aktywnie czegoś, co już znam. W połowie kwestii masz mój pozytyw z góry. Czytając tą historię, skupiam się Twoim pomyśle na postać, nie na symptomach tego, czy masz talent do RP, bo wiem, że umiesz swoje.

Od razu widać, że celujesz w pewne motywy, które powtarzają się już trzeci raz. Wojsko, pilotaż, najaranie na kosmosy i podróże. Postać z tendencjami do bluzgów. Mamy tu drugi raz Mirial. Osobiście uważam, że to dobze. Masz motywy, które lubisz, które fajnie Ci się gra. Jestem zdania, że robienie rzeczy całkowicie innych na siłę nie ma żadnego sensu. Gdyby Fell mi zdechł, powtórzyłbym z niego wiele patentów, które dobrze mi się gra i fajnie napędzają mi grę. Bycie pilotem i zafiksowanie na kosmosy to nie unikalna historia, to coś, co ma ok. 20 miliardów gości w galaktyce SW xD

Bardzo podoba mi się ta postać. Jest autentyczna, przekonująca, a jej potrzeby i ambicje to coś, co chyba każdy może poczuć, łatwo chwycić ten klimat. To gość, który ma swoje zainteresowania, swoje umiejętności, ale szuka miejsca w życiu. Stara się być samodzielny. Często potrafi, dużo wychodzi, znajduje robotę, żyje na własny koszt, ciągnie, ale wciąż “dogrywa” się z życiem. Można mieć 30 lat, a dalej szukać swojego miejsca na świecie, kombinować, mimo posiadania wielu sensownych dróg i umiejętności. To normalny koleś, chcący robić coś fajnego, chcący osiągnąć coś w życiu. Nawija jak Rodianin, bluzgowe tendencje i proste podejście pasują do rasy i jej “uwarunkowań”.

Naprawdę bardzo mi się podoba. Liczę, że to jest to. Historię czyta się fajnie, po lekturze mam wrażenie naprawdę sympatycznej, fajnej i autentycznej postaci. Ogromnie liczę, że w grze zobaczę to samo :D Głos pozytywny!
Awatar użytkownika
Fell Mohrgan
Padawan
 
Posty: 84
Rejestracja: 24 kwie 2018, 20:33

Re: Tulkkin

Postautor: Ashtar Tey dodano: 20 wrz 2019, 12:13

Historia spełnia wszystkie wymagania, a postać ma dobrą podbudowę pod RP, jednocześnie będąc na tyle otwartą, że możesz z nią dużo zrobić i nie powinna Cię w żaden sposób ograniczać. Ciekawy pomysł z zaznaczeniem, że zupełnie nie odnalazła się w wojsku - fajne zaznaczenie, że nie bardzo czujesz ten klimat i nie będzie dzięki temu zgrzytów, że w grze nie widać jakichś konkretnych cech czy wiedzy.

Oczywiście jestem za.
Awatar użytkownika
Ashtar Tey
Rycerz Jedi
 
Posty: 1691
Rejestracja: 08 kwie 2010, 9:47
Nick gracza: Gluppor

Re: Tulkkin

Postautor: Zosh Slorkan dodano: 20 wrz 2019, 18:17

Ode mnie krótko, podanie tak samo fajne jak Twoje pozostałe, liczę, że tym razem Ci wszystko przypasuje. ZA x)
Obrazek
Awatar użytkownika
Zosh Slorkan
Rycerz Jedi
 
Posty: 494
Rejestracja: 16 wrz 2013, 20:33

Re: Tulkkin

Postautor: Tanna Saarai dodano: 21 wrz 2019, 7:52

Jak najbardziej jestem za.
Obrazek
Awatar użytkownika
Tanna Saarai
Uczeń Jedi
 
Posty: 870
Rejestracja: 08 kwie 2010, 9:47
Nick gracza: Binol

Re: Tulkkin

Postautor: Edgar Alexander dodano: 21 wrz 2019, 10:39

Wyłączając ten krótki okres bardziej drętwej rozgrywki - jak to Fell ładnie opisał - pokazałeś się jako solidny, uczciwy gracz, stąd dałbym ci za za samo to. Opowiadanie w żaden sposób nie umniejsza takiej decyzji, tylko ją podbudowuje. Mamy tu ponownie ciekawą, wyrazistą postać pilota, którą można w kilku różnych kierunkach poprowadzić. Jest tutaj od początku w jakimś stopniu powiązanie postaci z Jedi pod względem posiadanych ambicji i systemu wartości, a także skierowanie jej na nasz obszar działań, co zdecydowanie ułatwi i uczyni bardziej naturalnym wprowadzenie jej do rozgrywki. Nie widzę powodu, by się gdziekolwiek zanadto przyczepiać.

ZA
Awatar użytkownika
Edgar Alexander
Uczeń Jedi
 
Posty: 467
Rejestracja: 18 wrz 2015, 12:09

Re: Tulkkin

Postautor: Elia dodano: 21 wrz 2019, 18:16

Dobre podanie! Jestem za :D

Odniosłam wrażenie, że tym razem naprawdę próbujesz stworzyć postać specjalnie dla siebie, nie po prostu jakąś tam postać do odgrywania. Dobór wątków, doświadczeń, przemyśleń postaci wydaje mi się mocno rezonować z Twoją biografią i wcześniejszymi postaciami, jakbyś chciał ze swoich doświadczeń życiowych i z RP złożyć bohatera, w którego będziesz mógł się wczuć. To bardzo fajne podejście i dobrze wróży. Już po samej historii widać, że pisało Ci się lekko i naturalnie, opowieść sama płynęła.

Myślę, że z tą postacią będziesz mieć dużo frajdy. Jak napisał Ashtar, nijak nie ogranicza Cię ta kreacja i możesz z postaci zrobić tak naprawdę wszystko, grać w bardziej ponurym, zabawnym lub sympatycznym tonie i nie będzie to zgrzytało z historią.

Ukryte:
Obrazek
Awatar użytkownika
Elia
Mistrz Jedi
 
Posty: 1827
Rejestracja: 03 lip 2011, 13:29

Re: Tulkkin

Postautor: Siad Avidhal dodano: 23 wrz 2019, 19:29

Za. Podanie jest ok. Gracz jest ok. Jak wspominałem... Zastanów się dobrze, daj sobie czas przed złożeniem podania czy to jest na pewno to, co chcesz grać. Biorąc pod uwagę krótki termin między poprzednim wprowadzeniem a nowym podaniem - jak Ci się odwidzi znowu tuż przed wprowadzeniem to Cię znajdę po IP XD
Obrazek
Awatar użytkownika
Siad Avidhal
Rycerz Jedi
 
Posty: 1499
Rejestracja: 15 lip 2010, 9:20
Lokalizacja: Ukraina, Kijów
Nick gracza: Vinax

Re: Tulkkin

Postautor: Rada Jedi dodano: 25 wrz 2019, 14:17

Podanie otrzymało siedem głosów pozytywnych, zatem wynik nie może już zostać zmieniony. Temat zostaje zamknięty, a kandydat otrzyma dla przypomnienia dalsze instrukcje za pośrednictwem prywatnej wiadomości na forum.
Obrazek
Awatar użytkownika
Rada Jedi
 
Posty: 430
Rejestracja: 08 kwie 2010, 9:47


Wróć do Podania

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość